Een eerbetoon aan een inspiratiebron, vertaald naar vorm, lichaam en aanwezigheid.
De herkenbare beeldtaal van Piet Parra, ritme, herhaling, uitgesneden silhouetten, is vertaald naar een kostuum.
Een interpretatie, een poging om zijn visuele wereld tot leven te brengen in materiaal, houding en beweging.
Met behulp van visagie en compositie is een scène opgebouwd waarin het statische beeld ruimte maakt voor iets levends.
Een ontmoeting tussen stilering en werkelijkheid, waar illustratie overgaat in lichaam, en stijl een tijdelijke huid wordt.
